چه رسم جالبیست!
محبتت را می گذارند پای احتیاجت!
صداقتت را می گذارند پای سادگیت!
سکوتت را می گذارند پای نفهمیت!
نگرانیت را می گذارند پای تنهاییت!
وفاداریت را می گذارند پای بی کسیت!
و آنقدر تکرار می کنند که خودت باورت می شود که تنهایی و بی کسی و محتاج ...!!!