قبل از اين دانشمندان در دانشگاه هارواد توانستند غشاي زيست تخريب پذيري كه   wikiCells ناميده مي شد را تولید وتوسعه دهند.اين اشكال جديد خوراكي مي توانست براي لفاف، بطري و بسته بندي موادغذايي به هر روشي كه مورد نياز بود استفاده شود. در حالي كه طعم آن ها مطابق با محتویات بسته بندی بود.

هدف بسته هاي خوداكي محافظت موادغذايي از اكسيژن ، روغن و رطوبت است. اما هنوز نياز براي برخي از بسته هاي مقوايي و متداول وجود دارد اما اين نياز كمتر از آن چيزي است كه قبلا  استفاده مي شد.  بنابراين پتانسيل توليد زباله هاي آسيب رساننده به محيط زیست كاهش پيدا مي كند. همچنين مزيت هاي ديگري در بسته بندي هاي خوراكي موادغذايي وجود دارد که شامل حفظ بیشتر عطر موادغذايي در بسته بندی ، افزودن ويتامين ها به بسته بندی وافزایش زمان ماندگاري انواع خاصي از محصولات  مانند سيب در اين مورد يك مثال خوب می باشد. اين بسته ها مي توانند زمان قهوه اي شدن سيب  را زماني كه در معرض اكسيژن قرار مي گيرد را طولاني تر كنند.

در حال حاضر برخي از نمونه هاي بسته بندی خوراكي وجود دارد به عنوان مثال پوشش هاي مومي كه قابليت بلعيده شدن دارند و به صورت اسپري  بر روی ميوه ها و سبزيجات پاشیده مي شوند تا مانع از دست دادن رطوبت آنها شوند در حالي كه برخي از انواع شيريني ها لعاب هاي براق قنادي خوراكي دارند كه از آن ها محافظت مي كنند.


بوسیله :ستاد خبری کلینیک بسته بندی مواد غذایی ایران(ICFP)