چه جمعه ها كه يك به يك غروب شد نيامدي

                          چه بغض ها كه در گلو رسوب شد نيامدي

خليل آتشين سخن، تبر به دوش بت شكن

                        خداي ما دوباره سنگ و چوب شد نيامدي

براي ما كه خسته ايم و دل شكسته ايم نه

                          براي  عده اي چه خوب شد نيامدي

تمام طول هفته را در انتظار جمعه ام

                      دوباره صبح، ظهر، نه غروب شد نيامدي