نوشته فراموش نشدنی استاد محمد بهمن بیگی در وصف آباده
نوشته فراموش نشدنی استاد محمد بهمن بیگی در وصف آباده:
من این شهر کوچک را حتی بیش از شیراز جنت طراز دوست می دارم.
آباده شهر بزرگی نیست،شهر قشنگی نیست،آب و هوای راست و درستی ندارد.
آباده بازار پر رونق ندارد،آثار تاریخی قدیم و عمارت باشکوه جدید ندارد.گلدسته ها،مناره ها،گنبد ها و مساجد آراسته ندارد.
آباده آباد نیست، همسایه کویر است، دور و برش را بیابان های خشک گرفته اند،آباده آب کافی ندارد،رودخانه ندارد،دریاچه ندارد،جنگل سرسبز و مناظر دلکش طبیعی ندارد.
لیکن من با تمام کمی ها و کاستی ها، این شهر کوچک را بیش از همه شهر های ایران،حتی بیش از شیراز جنت طراز دوست می دارم.
برای آنکه آئین مقدس مردم دوستی و خدمتگزاری رونق گیرد،مردم دوستان و خدمتگزاران را بستاییم و مهد پرورش آان را از یاد نبریم.
ما مردمان جنوب ایران،از شهری و روستایی گرفته تا ایلی و عشایری،قسمتی از تندرستی و سلامت خود را مدیون عزیزان آباده ای هستیم.
من هرگاه کلمه زیبای آباده را از زبانی می شنوم و در جایی می خوانم، بی درنگ به یاد محبت،خدمت،وفا و شفا،دارو و درمان می افتم. به یاد آموزشگاه های پرستاری،بهداری،به یاد دانشکده پزشکی ودانشگاه شیراز می افتم.
درود بر آباده ، درود بر خیل عظیم پزشکان این شهر و دیار
