تعداد زیادی از مواد تشکیل‌دهنده اسفناج دارای اثرات ضد سرطان هستند. تحقیقات مستندی نشان می‌دهد که ضد ‌سرطان‌هایی مانند فلاونوئید‌ها و کاروتنوئید‌ها که به میزان بالایی در اسفناج وجود دارند در پیشگیری از بروز سرطان‌ها به خصوص سرطان سینه، پوست، مثانه و پروستات مؤثرند. اسفناج منبعی بسیار غنی از آنتی اکسیدان‌ها هست. جدا از فلاونوئید‌ها و کاروتنوئیدها، ویتامین‌های C، E، A و بتا کاروتن، منگنز، روی و سلنیوم موجود در این سبزی همگی آنتی‌اکسیدان‌های بسیار قوی هستند که می‌توانند سبب جلوگیری از ابتلای انسان به بیماری‌های قلبی عروقی شوند و نقش بسیار مهمی در کاهش فشار خون داشته باشند. فولات و منیزیم اسفناج هم نقش مهمی در سلامت قلب و عروق دارند.

ویتامین K موجود در اسفناج نقش بسیار مهمی در سلامتی استخوان‌ها دارد. یک فنجان اسفناج پخته معادل ده روز نیاز انسان به این ویتامین را تأمین می‌کند. ویتامین K از یک طرف مانع تخریب استخوان‌ها و از طرف دیگر سبب تحریک عملکرد سلول‌های استخوان‌ساز می‌شود. جدا از ویتامین K، اسفناج منبع به نسبت خوبی برای دو عنصر کلسیم و منیزیم است که هر دوی آن‌ها هم در ساختمان و سلامت استخوان‌ها نقش عمده‌ای دارند.

اسفناج و سلامتی استخوان‌ها

بتا کاروتن و ویتامین K موجود در اسفناج سبب محافظت از سلول‌های روده بزرگ در مقابل رادیکال‌های آزاد سرطان‌زا می‌شوند. فولات اسفناج هم از جهش ژنتیکی و آسیب سلول‌های این ناحیه جلوگیری می‌کند.

تعداد زیادی از مواد تشکیل‌دهنده اسفناج دارای اثرات ضد سرطان هستند. تحقیقات مستندی نشان می‌دهد که ضد ‌سرطان‌هایی مانند فلاونوئید‌ها و کاروتنوئید‌ها که به میزان بالایی در اسفناج وجود دارند در پیشگیری از بروز سرطان‌ها به خصوص سرطان سینه، پوست، مثانه و پروستات مؤثرند. اسفناج منبعی بسیار غنی از آنتی اکسیدان‌ها هست.اثرات ضد التهابی ترکیبات موجود در اسفناج در بهبود حالت‌هایی مانند پوکی استخوان، التهاب مفاصل، آسم و حتی سردردهای میگرنی مؤثرند. ضمناً ماده‌ای به نام «لوتئین» در این سبزی وجود دارد که در پیشگیری از ابتلای انسان به بسیاری از بیماری‌های چشمی به خصوص بیماری آب مروارید نقش دارد.

اگرچه مقدار آهن و کلسیم موجود در اسفناج بسیار مناسب هستند، اما وجود ماده‌ای دیگر به نام «اگزالات» در ساختار این گیاه سبب می‌شود که میزان جذب این دو عنصر در بدن کاهش یابد. در حقیقت اگزالات اسفناج با آهن و کلسیم موجود در آن ترکیب می‌شود و باعث می‌شود میزان قابل توجهی از این دو عنصر بدون آنکه جذب بدن شود از آن دفع شود. با این حال همچنان باید در نظر داشته باشیم که همین میزان کمتر جذب آهن و کلسیم هم چیزی از ارزش‌های این گیاه به عنوان منبع غذایی برای تأمین آهن یا کلسیم کم نمی‌کند. چون در مقایسه با منبعی مانند گوشت قرمز، اسفناج فاقد کلسترول، چربی و کالری بالا است.

ماده اگزالات اسفناج ممکن است در صورت تجمع در دستگاه ادراری سبب ایجاد سنگ شود. به همین خاطر بهتر است افراد مبتلا به مشکلات کلیوی در خوردن آن احتیاط به خرج دهند. گروه دیگری که باید در استفاده از این گیاه دقت به عمل آورند افراد مبتلا به بیماری «نقرس» هستند. چون یکی دیگر از مواد موجود در این گیاه به نام «پورین» در اثر فعل و انفعالاتی در داخل بدن تبدیل به اسید اوریک می‌شود؛ همان ماده‌ای که تجمع آن در بدن انسان بیماری نقرس را ایجاد می‌کند.

علی‌رغم این چند نکته کوچک که مربوط به افراد و شرایط خاص است باید گفت که اسفناج یکی از غنی‌ترین سبزیجات، از لحاظ مواد مختلف غذایی مورد نیاز برای انسان است و مصرف آن به همه افراد در همه گروه‌های سنی توصیه می‌شود.